naar Homepagina brandpunten het erfgoed virtueel bezoek de projecten bezoek het seminarie het archief
     
  schilderijen
Domien Cracco

 

 

Domien Cracco

Priester Domien Cracco (Roeselare, 1790) steunde als journalist openlijk de Belgische revolutie en ontpopte zich tijdens zijn leraarschap (o.a. in Gent, Aalst, Kortrijk en Roeselare) als Vlaamsvoelende leraar-dichter. Hij was zoals Gezelle enige tijd later voorstander van het gebruik van de volkstaal en de gemoedspedagogiek in het onderwijs. Samen met enkele collega’s zorgde hij ervoor dat ondanks de verfransing de Nederlandse taal niet volledig uit de onderwijsinstellingen verdween. In het Klein Seminarie werd hij leraar van de poësis en was dus ook op dit vlak een voorloper van Gezelle. Hij had in dit instituut overigens ook zijn opleiding gekregen: hij studeerde er in 1809 af als laureaat. Cracco vond vooral de kennis van het Grieks belangrijk, omdat deze taal bij uitstek kon bijdragen aan inzicht in de andere talen. Na een conflict met bisschop Boussen omwille van zijn houding tijdens de spellingoorlog en zijn aparte lesmethode werd hij een tijdlang op non-actief geplaatst. Domien Cracco werd alom geprezen voor zijn dichtwerken en vertalingen van onder meer Homeros’ Ilias, Lafontaine en Milton. Bisschop Malou onthief hem zelfs van zijn onderwijsopdracht om de Iliasvertaling te voltooien. Hij overleed in Gent op 5 maart 1860.
   
Domien Cracco Graaf Félix-Amand de Mûelenaere Pieter-Paul Lefevre Guido Gezelle Hugo Verrriest Edouard De Gryse Constant Lievens Albrecht Rodenbach Edward Vermeulen Omer-Karel De Laey Amaat Vyncke Renaat Van Elslande
  architecturale elementen
  religieuze voorwerpen
  schoolleven
  boeken
  dichters, denkers en durvers
shop met publicaties over het seminarie
downloadzone
contacteer ons
nuttige links